อาตี๋น้อย ณ นานา

ด้วยความที่ฉันได้มีโอกาสทำงานเขียนในนิตยสาร เจเจ ช้อปปิ้ง ไกด์  เกือบทุกข้อเขียนของฉัน จำเป็นเหลือเกินที่จะต้องสัมภาษณ์แหล่งข้อมูล และแทบทั้งหมดของบุคคลที่ฉันสัมภาษณ์ ก็คือพ่อค้า แม่ขาย ที่ทำมาหากินอยู่ในสวนจตุจักรบ้าง ประตูน้ำบ้าง กิจการจะเล็ก - ใหญ่ ก็ตามแต่ปัจจัยหลายๆ อย่างของแต่ละบุคคล

งานสัมภาษณ์ ทำให้ฉันได้พบปะ พูดคุยกับผู้คนหลากรส หลายสไตล์ บ้างมีชีวิตที่หวือหวา เต็มไปด้วยอุปสรรคขวางหนามให้ฝ่าฟัน ลุกแล้วล้ม ล้มแล้วลุก แต่ยังสู้ บ้างก็มีชีวิตแสนเรียบง่าย เย็นๆ ใจกันไป จากจังหวะของชีวิตที่ถูกจัดวางไว้อย่างดี

แต่ทุกผู้คนที่ฉันสัมภาษณ์ ล้วนมีมุมมองความคิดที่แตกต่าง และทรงคุณค่า

ในงานนี้ทำให้ฉันค้นพบว่า แง่คิดดีๆ มิใช่จะมาจากแค่ในตำรา นักปราชญ์ บุคคลที่มีชื่อเสียง หรือเฉพาะแค่คนในสังคมชั้นสูง แต่เสียงของคนตัวจ้อย ทำงานหาเช้ากินค่ำ เหล่านี้ ล้วนมีความงาม ซ่อนอยู่ งามบนพื้นฐานของความเป็นจริงที่เผชิญ งามด้วยด้วยน้ำตา งามด้วยรอยยิ้ม งามด้วยใจ ด้วยตัวตน ด้วยผลงาน ด้วยน้ำพักน้ำแรงของเขาเอง

ที่สำคัญสำหรับฉันเหลือเกิน คือทุกครั้งที่ฉันสัมภาษณ์ พวกเขาไม่เพียงแบ่งปันเรื่องราวของตัวเองกับฉันเท่านั้น แต่พวกเขามักจะแบ่งปันสิ่งล้ำค่าที่สุดแก่ฉัน นั่นคือ "พลังใจในชีวิต" ช่วงเวลาระหว่างการบอกเล่าเรื่องราว พวกเขาก็ได้ถ่ายเทเชื้อไฟ มาจุดประกายในชีวิตฉันเสมอ นี่คือสิ่งมีค่า ที่ทรงพลัง

และเพราะคุณค่าของพลังเหล่านี้ ฉันจะไม่ลืม...ไม่ลืมเด็ดขาดว่าทุกครั้งที่ฉันเขียน ฉันควรมีหน้าที่ใช้เชื้อไฟที่ถูกจุดขึ้น เป็นพลังงาน ถ่ายทอดพลังใจของพวกเขา ส่งต่อเป็นแรงบรรดาลใจ ไปยังคุณคนอ่านที่น่ารักของฉันทุกคน ผ่านเจเจ ช้อปปิ้ง ไกด์ นิตยสารที่ฉันหวังว่าจะมีโอกาสได้มีส่วนร่วมในการก่อร่างสร้างสรรให้เป็นพื้นที่อธิบาย ถ่ายทอดชีวิตพ่อค้าแม่ขาย คนธรรมดา ได้อย่างชัดเจน ทรงคุณค่า และงดงามตลอดไป

หลายวันก่อนได้ดูเดี่ยว 7 ของคุณพี่โน้ต อุดม แต้พาณิชย์ นับถือว่ายังคงความสด สาระที่เคล้าเสียงฮานั้น เฉียบคม ทรงอิทธิพล จนเป็นคำพูดติดปากอย่าง ลำปางหนาวมาก ที่ตอนนี้พ่อค้าหัวใส เอาคำของพี่ท่าน ไปสกรีนเสื้อขายโกยเงินเรียบร้อยแล้ว อีกคำที่น่าสนใจ "อาร์ตตัวแม่" โอ้ สะท้อนพฤติกรรมของสาวๆ และแฟนหนุ่มได้แบบ...โดนใจใช่เลย

มากไปกว่านั้นต้องบอกว่า สิ่งที่พี่ท่านพูดถึงอาร์ตตัวแม่ มันสะท้อนปัญหาระดับประเทศกันเลยทีเดียว
เพราะอะไรน่ะเหรอ? ก็เพราะมันเป็นเรื่องของการตกลงกันไม่ได้
มันไม่แฮปปี้ ฝ่ายหนึ่งอยากจะทำอีกอย่าง แต่อีกฝ่ายไม่อยากนี่หว่า

ในขณะที่สาวๆ ช่างไร้เหตุผล เอาแต่ใจ และตำหนิกล่าวโทษแฟนหนุ่มอยู่ตลอดเวลา
ในขณะนั้นชายหนุ่มก็ดูเหมือนพวกซังกะตาย แม่คุณทูนหัวจะทำอะไรก็ได้ ตามใจเลย แต่ไร้อารมณ์ชะมัด สาวเจ้าจะเอารองเท่าคู่ไหนก็เอา จะกินอะไรก็กิน อยากจะช้อปปิ้งก็ไป ชั้นก็ขออยู่นิ่งๆ ไม่มีส่วนร่วม และไม่ทำอะไรแบบนี้แหละ แต่ยังไงก็ตาม ตัวเองเป็นของเค้าน้าาา แหม...แล้วสาวๆ จะไม่เซ็งเป็ดได้อย่างไร

ในขณะที่สาวเจ้าไม่ยอมผิด และคิดว่าชายหนุ่มไม่ได้ดั่งใจ
ในขณะนั้นหนุ่มๆ ก็เป็นอันต้องโดนทั้งขึ้น ทั้งร่อง ตกเป็นจำเลยเป็นประจำ ดังคำที่กล่าวหา อย่างไม่ต้องสงสัย

ในขณะที่สาวเจ้า คอยตามเป็นดั่งเงาไม่เคยห่าง เพราะชายหนุ่มเคยบอกช่วงจีบกันใหม่ๆ "ผมเหงา"
ในขณะนั้นหนุ่มๆ เมื่อเกี้ยวกันมาได้ในระดับหนึ่ง ก็อยากที่จะมีพื้นที่ส่วนตัวบ้างล่ะ อยากอยู่คนเดียวบ้างล่ะ นั่นแหละ ประเด็นของอาร์ตตัวพ่อ อยากอยู่ลำพัง เพื่อจะทำอะไรลับๆ ส่วนตั๊ว ส่วนตัวได้จนพอใจ

ทั้งหมดนี้มันเป็นเรื่องของคน 2 คน แล้วถ้าลองมองเชิงมหภาพ ว่าเป็นเรื่องของคน 2 กลุ่มดูบ้างล่ะ

ในขณะที่พันธมิตรบอกว่า เราจะยึดทำเนียบ ยึดรัฐสภา ใครจะไป จะมา ต้องผ่านเราก่อน ยืนยันนี่คือการรบครั้งสุดท้าย เราจะต้องชนะ
ในขณะนั้นรัฐบาลก็บอกกลับไปว่า เราจะทำทุกอย่างโดยสันติวิธี อยากได้อะไร ก็เอาไปเลย แต่ยังไงก็ตาม ฉันเป็นรัฐบาลนะ แหม...แล้วพันธมิตรจะไม่เซ็งเป็ดได้อย่างไร

สถานการณ์บ้านเมืองเราตอนนี้ พันธมิตรกำลังจะเตรียมบุกยึกรัฐสภาอีกครั้ง เพื่อไม่ให้รัฐบาลเข้าไป แก้ไขรธน. ทั้งที่รัฐบาลบอกว่า ต้องการเพียงมติในเรื่องของการประชุมผู้นำอาเซียนเท่านั้น ยืนยัน ไม่ได้จะไปยุ่งกับ รธน.

ในขณะที่พันธมิตรบอกว่า จะอย่างไร เราก็จะเคลื่อนพลล้อมรัฐสภาอยู่ดี และอย่าบีบบังคับให้ประชาชนต้องจับปืน
ในขณะนั้นรัฐบาลก็เป็นอันต้องโดนทั้งขึ้นทั้งร่อง ประชุมก็ไม่ได้ทูนหัวพันธมิตรไม่ยอม แต่ไม่ประชุมก็ไม่ได้ เพราะมันเป็นเรื่องกาารขยายตัวทางเศรษฐกิจระดับอาเซียน ตกเป็นจำเลยเป็นประจำ ดังคำที่กล่าวหา อย่างไม่ต้องสงสัย (แต่เตรียมรับมือแล้วนะ ทั้งทหาร และตำรวจ)

ในขณะที่พันธมิตรบอกว่า การชุมนุมปิดล้อมรัฐสภา วันที่ 24 พ.ย. นี้ ถ้ามีใครต้องตายอีก มันคือความผิดของรัฐบาล
ในขณะนั้นรัฐบาลก็บอกกลับว่า ถ้าใครต้องตายอีก มันก็เป็นเรื่องของการฆาตรกรรม

ในขณะที่พันธมิตรคอยตามติดเป็นเงา ตรวจสอบรัฐบาลไม่ห่าง (ไม่ห่างแบบไม่มีเหตุผล) เพราะ คนเคยๆ เคยบอกกันไว้ ฉันมิใช่นอมินี
ในขณะนั้นรัฐบาล เมื่อได้อำนาจมาในระยะเวลาหนึ่ง ก็อยากจะเข้ารัฐสภา เพื่อจะทำอะไรลับๆ ส่วนตั๊ว ส่วนตัวได้จนพอใจ

ในขณะที่จุดยืนของสาวเจ้าพันธมิตรบอกว่า "รัฐบาล" ต้องออกไป ไม่เช่นนั้นบ้านเมืองจะไม่สงบสุข
ในขณะนั้นรัฐบาลชาย (หนุ่ม) ก็บอกกลับว่า "กูไม่ออกโว้ยยยย" บ้านเมืองจะชิบหาย ก็เรื่องของมึง

มึงไหน?? ก็มึงไง

มึงนั่นแหละ...ประชาชน เฉพาะประชาชนเท่านั้นนะ พันธมิตร กับรัฐบาล ไม่เกี่ยว

แล้วอย่างนี้ไปคิดเอาว่า ทั้งพันธมิตร และรัฐบาลมันคืออาร์ตตัวอะไร?

ปล. ออกตัวก่อนว่า มันเป็นเพียงทัศนะของฉัน พี่โน้ต ไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเด้อ